Maartje Oome op zoek naar de ziel van de Zuidas

Oscar is met Maartje Oome op zoek naar de ziel van de Zuidas.

Een systemisch onderzoek naar de werkcultuur en de mens die op de Zuidas leeft.

Dit interview rustig lezen?

De Zuidas. Berucht en beroemd. Maar waarom eigenlijk? Wat gaat er achter dit on-Nederlandse stukje Amsterdam schuil?

Ik ben Oscar. Systemisch coach. Als systemisch coach kijk ik naar het sociale DNA van een organisatie – of in dit geval van een werkgebied– de Zuidas. Welk relationeel weefsel is gezond? En waar storten mensen in? Waar loopt de informele werkcultuur spaak met de formele? En waar gaat de menselijke maat verloren in het behalen van het bedrijfsbelang? 

In dit systemisch onderzoeksproject ben ik op zoek naar de Ziel van de Zuidas. In een estafette nodig ik mensen op persoonlijke titel uit voor een kort gesprek over de werkcultuur en de mens die op de Zuidas leeft. 

In deze aflevering verwelkom ik Maartje Oome in mijn huiselijke coachkamer op de Zuidas.

Maartje, welkom! Leuk dat je er bent!

Dankje.

Wat is jouw relatie met de Zuidas?

Ik werk hier als freelancer. En ik ben hoofdredacteur van het Duurzaamheidsverslag [van Hello Zuidas]. Daarnaast ben ik communicatiemanager van de Green Business Club Zuidas.

En hoe lang werk je hier al?

Vijf jaar!

En hoe vaak ben je hier dan?

Twee, drie keer per week.

En als je dan zo hier op de Zuidas bent, wat gaat er dan door je heen? Welk gevoel krijg je erbij?

Ja, heel positief!

Vertel!

Ik vind het altijd bruisend.

Voel je dat ergens in je lijf?

Hier? Of nee, hier! Nee, hier meer.

En hoe voelt het daar dan?

Ja, als je hier zo loopt met je tas, op je hakken, dan heb je zoiets van “Hup, hup, hup! Ik ben lekker bezig!”

En hoe zou je de Zuidas in een aantal woorden omschrijven?

Bruisend. Groeiend. Ambitieus.

En als je dan de mens op de Zuidas zou omschrijven? Je hebt een poppetje uitgezocht?

Ik denk dat de gemiddelde Zuidasser, als die er al is, ambitieus is en hoog opgeleid. Maar wat ik ook vaak zie is dat er heel veel mensen tussenzitten die, als je even voorbij dat strakke pak kijkt en die hoge functie of die ambitie, heel eigen zijn en vaak een beetje excentriek. Daarom had ik deze genomen! Je zal híer niet zo snel iemand zien die dít aan heeft. Maar die excentrieke binnenkant zie je bij dit poppetje aan de buitenkant. In het echt kom je daar vaak pas achter als je mensen wat beter leert kennen. Een, zeg maar, saaie advocaat, die je dan leert kennen, die blijkt dan heel erg grappig te zijn. Kijk, ik zit natuurlijk helemaal in de duurzame hoek. Dus daar hebben mensen ook weer net andere drijfveren, denk ik.

Want wat zijn de verschillende drijfveren dan?

Kijk, ik kan niet in iemands ziel kijken, maar ik geloof best dat er mensen zijn die gewoon echt alleen maar geld willen verdienen. Of die macht en status willen. Dat zal best zo zijn! Maar wat ìk zie,  is dat er dus ook een heleboel mensen zijn hier, bij grote banken en advocatenkantoren en consultancy-bureaus, die echt hun positie en hun talent willen inzetten om te verduurzamen of om de wereld of “het systeem” een beetje te verbeteren. Daarom werk ik hier ook al zo lang! Als ik hier alleen maar tegen mensen aan was gelopen die alleen maar status, geld en macht wilden, dan zat ik hier niet meer.

Want?

Ja, dat is niet zo interessant.

Ik zeg weleens dat de ziel in ons allemaal zit. Nu heeft een ziel over het algemeen in ons persoonlijk leven wat te leren. Wat denk jij dat de ziel van de Zuidas nog heeft te leren? Welke kwaliteit van leven wordt hier over het hoofd gezien?

Verduurzaming, waar ik het over het had, is niet iets wat over het hoofd wordt gezien, maar wel iets wat wel nog een tandje hoger kan. We zijn op dit moment nog bezig met verduurzamen via business cases. Daar is het erg op gericht. Als je dit en dat en dat doet, dan kan je dus verduurzamen en misschien zelfs nog geld aan verdienen of besparen. En dan denken mensen: “Oja, ja, dat is aantrekkelijk!” Maar ik denk dat je echt beyond die business case moet denken en echt moet denken van “Ho, jongens, wacht eens even! Als we hier niet héél hard mee aan de slag gaan, dan staan we gewoon straks letterlijk met onze nek in het water!”. Dus je moet gewoon verduurzamen om te overleven! En hoeveel winst je dan maakt, zou eigenlijk niet meer de hoogste prioriteit moeten zijn! Je zou moeten denken: “We gaan verduurzamen. En als we daar geld mee kunnen verdienen of besparen, dan is dat leuk en mooi meegenomen.”

En als we dan kijken naar de Zuidas, wat heeft de mens wél al begrepen?

Dat in ieder geval wel iéts moet gebeuren. Bedrijven zijn daar wél echt mee bezig. Dat het heel belangrijk is om ook te denken aan verduurzaming op het sociale vlak.

En op dat pad van bewustzijn, waar staan we dan?

Ik denk dat we in het algemeen, niet alleen in Zuidas, nog aan het begin van dat pad van bewustzijn staan. Want iedereen wéét het wel maar eigenlijk dóen mensen nog lang niet genoeg.

Weet je ook waardoor dat komt?

Het wordt de mens in het algemeen heel makkelijk gemaakt om niet-duurzaam gedrag te vertonen. Kijk, als je een cappucino bestelt, dan weet je niet of dat met biologische melk is gemaakt. En zuivel bijvoorbeeld wordt op best wel niet-duurzame wijze geproduceerd. Koffie trouwens ook vaak! Het is gewoon “even een cappucino bestellen”. En bij alle andere dingen die je doet, natuurlijk ook met voedsel. In een taxi stappen. Dan moet je eigenlijk een elektrische. Maar dan kan je weer denken: “Waar komt die stroom dan vandaan?” Ja, zo kan je daar gewoon je hele dag aan besteden!

En kunnen we daar dan nog iets in leren hier?

Je zou eigenlijk iets meer stil moeten staan bij kleine én grote beslissingen die je steeds maakt. Maar, ja, dat is natuurlijk best wel vermoeiend! Want eigenlijk als je gaat nadenken en je bent je daar bewust van, dan heb je binnen de kortste keren een klimaatdepressie te pakken.

Want wat bedoel je daar dan mee?

Als je je dus echt heel goed informeert over wat er op dit moment gebeurt, dan ziet het er niet zo rooskleurig uit. Dan moet je echt denken aan overstromingen, echt grote problemen. Grote gevolgen voor de economie. Dus het is best pittig! Ik heb twee kinderen. Die zullen daar, denk ik, echt last van krijgen. Het kan je soms in één keer overvallen. Als je dan bijvoorbeeld hoort dat ze in Brazilië weer toegang krijgen tot het regenwoud om daar hout te gaan kappen, dan denk je zoiets van “Huh?”. Dat is een soort van grote stap terug in de tijd! En dan ben je hier een beetje aan het aanmodderen met je duurzaamheid en daar wordt zo’n beslissing genomen. En dan denk je toch echt wel van “Ja, laat ook maar zitten! Waar doe ik ‘t nou voor?” En daar kan je dan wel even een tijdelijke klimaatinzinking van krijgen.

En wat kan je over de Zuidas qua duurzaamheid zeggen? Er komt een rapport, nou, dat is al heel wat. Daarmee wordt het al erkend. Dat is al een mooie stap.

Ja. Ik heb daar geen cijfers van paraat. Ik weet wel dat veel van onze participanten [red. van de Green Business Club] overgestapt zijn op groene energie of daarmee bezig zijn. Ik weet dat heel veel participanten de PET-flessen proberen te weren uit de bedrijven en alleen kraanwater drinken. Dat was één van de projecten van ons. Ik weet dat er veel gebeurt op het gebied van duurzame mobiliteit vanuit de gedachte van “Het wordt gewoon te druk en Zuidas moet bereikbaar blijven!” En vanuit de gemeente, die hebben een bouwenvelop. En daarin staat dat eigenlijk alle nieuwe gebouwen moeten aan hele strenge duurzaamheidseisen voldoen. Daarin is Zuidas wel een voorloper of één van de gebieden waar de regels best wel streng zijn. Boven een bepaalde hoogte moeten ze ook een groen dak aanleggen. En het duurzaamste gebouw van Nederland stond in Zuidas –dat was Edge– maar nu hebben we bijvoorbeeld De Goede Doelen Loterij. Dat is ver-nieuwbouw, maar dat is ook heel ingenieus.

En als we dan zo het gesprek samenvatten, wat kunnen we dan over de ziel van de Zuidas zeggen?

Als je het echt hebt over een ziel, dan denk ik meer aan de mensen dan aan bedrijfsvoering, verduurzaming en dat soort dingen. En ik denk: “Ja, iedereen die hier werkt is ook gewoon maar een mens net als iedereen. Dus ieder heeft z’n eigen drijfveren, motivaties en angsten en onzekerheden. Eigenlijk willen we allemaal hetzelfde: een bepaalde erkenning en een bepaalde veiligheid of geborgenheid of ergens bijhoren. Dat gevoel.” En ikzelf ervaar dat hier in Zuidas wél zo. Omdat ik echt onderdeel uitmaak van een team en wat mensen ken. Echt een beetje die community, die er zeker is. Daar heb ik wel het gevoel van dat ik daar deel van uitmaak.

En als we dan over de ziel nog wat willen zeggen? Wat zou dat zijn? Is die er? Is die er niet?

Hij is er wél! Dat is misschien toch ook die community! Je ziet dat mensen die hier werken elkaar ook kennen! Je komt ze tegen in het World Trade Center en in een café. Dus er is een bepaalde samenhang, heb ik het gevoel. Volgens mij ìs dat een bepaalde ziel.

Ik heb nog één vraag: aan wie jij het stokje wil overgeven?

Ik wil het stokje overgeven aan Roland de Vlam. MR Zuidas. Advocaat bij Loyens en Loeff. En tevens voorzitter van de Green Business Club Zuidas. En omdat hij gewoon een hele leuke man is; met veel humor!

Of jij aan hem een kaartje wil schrijven?

Ja!

WIL JE MEEDOEN?

Ben je uitgenodigd? Heb je interesse om te sponsoren? Bekijk en download onder meer informatie.

MEER WETEN?

E-mail me op oscar@westravanholthe.com of bel en/of whatsapp me direct op +31 (0) 616261381.

One thought on “Maartje Oome op zoek naar de ziel van de Zuidas

Comments are closed.