Leonie Stekelenburg op zoek naar de ziel van de Zuidas

Oscar is met Leonie Stekelenburg op zoek naar de ziel van de Zuidas.

Een systemisch onderzoek naar de werkcultuur en de mens die op de Zuidas leeft.

Dit interview rustig lezen?

De Zuidas. Berucht en beroemd. Maar waarom eigenlijk? Wat gaat er achter dit on-Nederlandse stukje Amsterdam schuil?

Ik ben Oscar. Systemisch coach. Als systemisch coach kijk ik naar het sociale DNA van een organisatie – of in dit geval van een werkgebied– de Zuidas. Welk relationeel weefsel is gezond? En waar storten mensen in? Waar loopt de informele werkcultuur spaak met de formele? En waar gaat de menselijke maat verloren in het behalen van het bedrijfsbelang? 

In dit systemisch onderzoeksproject ben ik op zoek naar de Ziel van de Zuidas. In een estafette nodig ik mensen op persoonlijke titel uit voor een kort gesprek over de werkcultuur en de mens die op de Zuidas leeft. 

In deze aflevering verwelkom ik Leonie Stekelenburg in mijn huiselijke coachkamer op de Zuidas.

Leonie, welkom! Leuk dat je er bent!

Ja!

Wat is jouw relatie met de Zuidas?

Ik werk hier drie dagen in de week met een trainingsbureau mindfulness binnen organisaties.

En als je dan zo hier bent, wat gaat er dan door je heen?

Ik vind het altijd fijn om hier te zijn. Er komt dan altijd een soort energie in mij vrij. Een soort bedrijvigheid. Iets kosmopolitisch. Zo met die hoge torens zo.

En wat is die energie dan?

Het heeft iets van “dit”: gaan staan. Borstkas uitzetten. Dus ook wel wat lucht maar ook wel zuurstof hierboven. Dus het heeft ook wel gejaagdheid. Een soort van “gaan ervoor”. Prestatiedrang. “Hey, kijk mij!” energie.

In ons hoofd schieten is vaak een mechanisme om iets niet te voelen. Dus niet in contact met ons lijf te zijn. Waarvan denk jij dat wij weggaan als de lucht en de energie hoger komt?

Ja, ik denk wel van een bepaalde kwetsbaarheid en gevoeligheid aan de binnenkant.

En wat merk jij daar dan van als je hier bent?

Er is iets met van “Hey, kijk mij!”. Ik vind mensen vaak heel mooi. Mooi aangekleed. Mooi gekapt. Vrouwen ook mooi opgemaakt. En nagels en alles. Maar ook tegelijk “liever niet”. Dus er is iets van “Je mag m’n buitenkant wel zien, maar m’n binnenkant, weet ik misschien zelf ook niet zo goed, dus kijk daar maar niet naar.”

Dus wat zijn een aantal kernwoorden waarvan jij zegt “Nou, dat karakteriseert voor mij de Zuidas”?

Gedreven. Gejaagd. Van A naar B. Niet zo heel duidelijk wát precies achterna gejaagd wordt. Soms zijn het doelen. Score. Er wordt ook vaak heel snel gelopen. Ook wel echt humor. Een bepaald soort “tik-tak” snelle, droge humor. Dat vind ik ook echt leuk! Ik heb vroeger op de Zuidas gewerkt in een consultancy bedrijf. Zodra ik daar binnenstap is het ook gelijk die scherpte van “Hey, hebben we iets waar we elkaar een beetje mee kunnen opklooien?” Het komt gelijk er weer bij! En: buitenkant. Binnenkant: vraagteken.

En als je dan de mens op de Zuidas zou omschrijven? Je hebt ook een poppetje uitgezocht?

Ja, zeker! Die viel letterlijk in mijn glas toen ik aan het zoeken was. Ik had eerst een poppetje eigenlijk dat wat meer opgedoft was dan deze. Deze heeft voor mij wel een pak aan en een soort kraag. Maar hij is eigenlijk nog een heel jong, blij kijkend figuur. Je hebt ook echt verschil tussen de jongere mensen en de mensen die hier al wat langer werken. Een soort hoopvolheid in die jonge mensen. En dat is voor mij deze. Dat andere poppetje dat ik vasthad was wat meer gewoon de established, oudere Zuidasser, die echt al lang hier rondloopt. Een beetje de partner van “vul maar in welke firm hier”.

Kan je die anders erbij pakken?

Even kijken hoor! Dat was déze! Echt ook een beetje een aristocratisch figuur eigenlijk ook wel. Wat ik denk ik ook wel hoor over de Zuidas van daarbuiten is dat er ook wel een soort van elitairheid van uitgaat. Die elite van mensen die op heel hoog niveau beslissingen nemen over dingen die het hele land en misschien wel internationaal aangaan.

Wat is het verschil tussen die twee?

Dat deze dat een soort van gewoon vindt en ook uit een andere generatie komt. En dat deze misschien niet zo heel goed weet wat die nou dus achterna jaagt. Deze wél!

Wat jaagt die achterna? [Oscar wijst naar het poppetje uit de andere generatie]

De doelen van het bedrijf en de winstgevendheid. Maar ook vanuit de generatie van echt opbouwen van Europa en Nederland. Een man zei een keer: “Ja, ik ben echt van de generatie na de Tweede Wereldoorlog van “Hup, schouders eronder en de bedrijvigheid opbouwen en economische groei”.” Dat doet deze man. En deze weet eigenlijk niet zo heel goed waar die voor komt maar vindt die energie wel gaaf en die weet dat het gaaf is op de Zuidas. En is eigenlijk wel heel hoopvol over wat hier te doen is. Maar eigenlijk niet zo duidelijk een drijfveer van “Hey, daar ga ik heen!”. Deze wèl.

Als we kijken naar de ziel van de Zuidas, zou je kunnen zeggen dat die ziel van heeft te leren. In ons persoonlijk leven duurt dat soms een leven lang. Wat denk jij dat we op de Zuidas hebben te leren? Welke kwaliteit van leven zien we eigenlijk nog over het hoofd?

Dat is voor mij echt dat hard en hart. Er word hard met een “D” gewerkt. En hard gejaagd. Dus als ik het als één persoon zou zien die Zuidas, dan heeft die persoon [bij] die buitenkant steeds te beseffen van “daar zit ‘t ‘m niet in” en naar binnen te gaan, naar dat hart. En dan is dat eigenlijk heel zachtsprekend en heel onduidelijk nog. Wat wil dat eigenlijk zeggen? Het is dan eigenlijk zo van: “Eeh, er zit misschien wel niks. Nou dan maar meer weer naarbuiten!” Mensen [moeten] daarnaar terug. Terwijl het er wel ook echt ìs.

En wat wordt dus over het hoofd gezien? Welke kwaliteit van het hart?

Zachtheid. Geduld. De verdraging van het hart. En verbinding.

En wat loopt daarin niet lekker nu op dit moment?

Ik ervaar zelf dat als ik haast heb, dan schiet het contact met het hart weg. Van hier [red. wijst naar buik beneden] naar hier [red. maakt beweging naar boven naar het hoofd]. En dan is het inderdaad alleen maar haasten; en dan gaat dit ook echt dicht! Een soort harnas.

Dus je zegt: één van de dingen die er hier dan gebeurt is dat door de haast het hart eigenlijk sluit. Wat is daar de prijs van?

Ten eerste, geen verbinding met jezelf en waar je eigenlijk echt, intrinsiek gelukkig van wordt. En omdat je ook geen verbinding kunt maken met je eigen hart, is het óók moeilijk om verbinding te maken met anderen op een wezenlijk niveau.

En wat is daar dan de prijs van?

Eenzaamheid. Een hele subtiele.

Want waarom is die subtiel?

Omdat als je zo lekker gehaast bent, het druk hebt, dan hoef je je daar niet mee bezig te houden. Dus dan wordt het op een gegeven een moment een soort leegte die mensen vaak niet goed kunnen duiden.

En wat doen we daar dan normaal mee, met die leegte?

Hier op de Zuidas?

Ja.

Ja, het opvullen met druk doen. Doelen behalen.

En als we dan kijken naar wat de mens hier op de Zuidas wél al begrepen heeft over het leven? Wat is dat?

Een bepaalde helderheid in het hoofd. Daadkracht. Dingen voor mekaar kunnen krijgen. Dingen kunnen bouwen.

En welke kwaliteit gebruiken ze daar dan in? Dus als ‘t niet het hart is, wat dan wél?

Het hoofd! En de kracht van het lichaam. Ook de internationaalheid. Het kosmopolitische.

En als we dan zo het gesprek samenvatten, wat kunnen we dan over de ziel van de Zuidas zeggen?

Dat het een wereldburger is die goed z’n wereldspeelveld kan bouwen, gedreven is en naar resultaat kan komen. En dat als die het hart erbij brengt echt grote verschillen kan maken in de wereld.

En wat is dan het potentieel daarvan?

Er is een hoop te doen in de wereld! Een hoop ingewikkelde, globale thema’s die we met elkaar moeten adresseren. Of dat nou gaat over inkomensverschillen of klimaatverandering, waar uiteindelijk de bedrijven moeten doorbreken van die systemische stukjes die nu los van elkaar staan, silo’s als het ware van organisaties. In potentie kan een Zuidasser dat, als dat hart erbij komt.

Wat vraagt die muren doorbreken van de mensen of van de organisaties hier?

Dat vraagt dat ze voldoende vertragen om de tijd te nemen om elkaars perspectief te horen.

En wat levert het de bedrijven zelf op? De organisaties of de maatschappij?

Een duurzame bedrijfsvoering. Een global citizen die dus ook in lijn is met wat er in de wereld nodig is.

Dus wat is die ziel dan aan het leren hier?

Verbinding, met zichzelf en dan elkaar.

Okay. En ik heb nog één vraag: aan wie wil jij het stokje doorgeven?

Aan Saskia Schepers van ABN Amro. Zij heeft ook een hele mooie mix van zakelijkheid. Ze is redelijk nieuw op de Zuidas en ik ben benieuwd hoe zij de ziel van de Zuidas als frisse nieuwkomer ervaart!

Leuk! Ik ben benieuwd!

WIL JE MEEDOEN?

Ben je uitgenodigd? Heb je interesse om te sponsoren? Bekijk en download onder meer informatie.

MEER WETEN?

E-mail me op oscar@westravanholthe.com of bel en/of whatsapp me direct op +31 (0) 616261381.