Gerco Niezing op zoek naar de ziel van de Zuidas

Oscar is met Gerco Niezing op zoek naar de ziel van de Zuidas.

Een systemisch onderzoek naar de werkcultuur en de mens die op de Zuidas leeft.

Dit interview rustig lezen?

De Zuidas. Berucht en beroemd. Maar waarom eigenlijk? Wat gaat er achter dit on-Nederlandse stukje Amsterdam schuil?

Ik ben Oscar. Systemisch coach. Als systemisch coach kijk ik naar het sociale DNA van een organisatie – of in dit geval van een werkgebied– de Zuidas. Welk relationeel weefsel is gezond? En waar storten mensen in? Waar loopt de informele werkcultuur spaak met de formele? En waar gaat de menselijke maat verloren in het behalen van het bedrijfsbelang? 

In dit systemisch onderzoeksproject ben ik op zoek naar de Ziel van de Zuidas. In een estafette nodig ik mensen op persoonlijke titel uit voor een kort gesprek over de werkcultuur en de mens die op de Zuidas leeft. 

In deze aflevering verwelkom ik Gerco Niezing in mijn huiselijke coachkamer op de Zuidas.

Welkom Gerco!

Good to be here!

Wat is nou jouw relatie met de Zuidas?

Ik kook hier weleens. Ik werk op uitzendbasis eigenlijk door heel Amsterdam en omstreken heen. Maar dus ook vrij regelmatig op de Zuidas bij bedrijfskantines en bedrijfsrestaurants. Ik werk meestal vier, vijf, zes, x dagen in de week. En dan hangt het er helemaal vanaf of dat op de Zuidas is of niet. Vandaag toevallig wel. Hier tegenover. Dus regelmatig. Ja. Kom ik gewoon met de metro of met de trein.

En als je dan zo hier uitstapt, hoe is dat dan? Wat voor gevoel krijg je daar dan bij? Wat doet het met jou hier dit gebied?

Vaak als ik hier kom is het echt heel vroeg ‘s ochtends. Dan is het nog niet super jachtig. Dat komt pas tegen een uur of negen, volgens mij. Er zat vanmorgen al een mannetje met een accordeon te spelen. Ja, het heeft wel wat. Een soort krachtig financieel centrum. Wat het mij persoonlijk doet? Ik ben een beetje zoekende in wat ik wil doen qua werk. Dus ja, afgunstig wil ik ‘t niet noemen misschien, maar ik zie hier wel mensen die echt daadwerkelijk aan hun carrière werken en ergens heel hard naartoe op weg zijn. Ikzelf, dan voel ik me soms een beetje verloren, maar uh, ik ga er ook gewoon weer weg. Ik ben hier niet elke dag.

En als je dan in een paar kernwoorden de Zuidas zou omschrijven?

Een beetje gesloten. Jachtig. Bedrijvig. Heel wel actief. Maar op heel gezette tijden. Als je er in het weekend bent, dan is er niks. Dan is het een soort monumenten van beton die hier staan.

En als je dan de mens zou omschrijven? Als het goed is heb je ook een poppetje uitgezocht?

Ik heb uhm… De typische Zuidasser die ik zie op één of andere manier: een vrij hoog percentage jonge, aantrekkelijke ambitieuze vrouwen. Ik heb hier een dame met een, ja, walkietalkie: het werk dat ze doen symboliserend. Communiceren voor een groot deel volgens mij. Op een roze eenhoorn als[of] ze een droom najagen. Een droom van carrière, rijk en machtig worden. Denk ik. Ik weet ‘t niet. Ik spreek ze eigenlijk niet zoveel. Meestal als ik ze spreek, dan is ‘t “Is deze soep vegetarisch?” of “Heeft u nog bordjes?” of iets dergelijks. Dus ik bekijk ze toch een beetje van een afstandje. Er zit een grens tussen mij en de echte Zuidassers. “An army marches on its stomach.” zeggen ze weleens. Wat dat betreft ben ik een soort van smeerolie die de radartjes laat draaien. Je valt dan wel wat dingen op aan hoe de Zuidasser is. Zelf ben ik qua eten –daar weet ik op dit moment het meeste vanaf, wat de Zuidasser eet– ben ik vrij avontuurlijk. Ik heb bijvoorbeeld een keer bananensoep gekookt ergens in een kantoor. Uhum. En daar een klein, kort gesprekje over gehad met een heel typische Zuidasser. Een jongedame die vroeg: “Wat is dit?” Ik zeg. “Bananensoep.” “Bananensoep? Dat is interessant!” “Nou, u mag het gewoon pakken.” Het was een plek waar ze niet eens hoefde af te rekenen! Want heel veel van deze kantoren hebben natuurlijk als bijkomend voordeel, naast dat je een goed salaris krijgt, mag je ook gewoon gratis eten pakken. Ja. Ze kon het gewoon pakken! Dus ik nodigde haar uit van “Wil u ‘t pakken?” Nee. Nee, ze wilde ‘t niet proberen! Dus er zit weinig openheid wat dat betreft in de typische Zuidasser.

En ook aantrekkelijk zei je?

Ja, kijk, de typische Zuidasser verzorgt zichzelf wel heel goed. Ziet er verzorgd uit. Ik denk dat dat wel belangrijk is voor de Zuidasser, man, vrouw of alles ertussen in, zeg maar. En de ziel van de Zuidas, als je daarnaar kijkt, dan heeft die ziel in ons persoonlijk leven altijd iets te leren. En dat leren we nooit in één keer. Dus dat duurt een leven lang om ergens achter te komen voor wat nou belangrijk in ons leven is. En als je dan naar de Zuidas kijkt, dan zit ‘ie eigenlijk in ons allemaal. Welke kwaliteit van leven wordt hier eigenlijk op de Zuidas tot nu toe over het hoofd gezien? Ik denk dat ze een bepaald beeld hebben. Misschien een beetje een eenhoorn waar dit poppetje op zit: van geld verdienen en orde. En wat er een beetje over het hoofd gezien wordt – dat dat niet alles is. Waarschijnlijk spreek ik voor mijn beurt. Ik zie ook bijvoorbeeld heel veel gezin-stichtende Zuidassers. Ik denk dat ze wel heel hard op zoek zijn naar een balans daarin. Tussen leven en carrière. Maar goed ja, wij zorgen wel voor een fijn tussendoortje. Ja.

En als je nou kijkt [naar] wat ze hier op de Zuidas wél al snappen? Wat hebben ze wél al begrepen van het leven op dat pad van bewustzijn naar…?

Ik denk toch wel dat als je iets wil, dat je ‘t wel moet pakken. Het jachtige is natuurlijk ook heel waardevol ergens. Zeker voor je persoonlijk. Het veroveren. of het opkomen voor jezelf. Ze zijn niet altijd even agreeable bijvoorbeeld. Ze weten vaak wel heel erg wat ze willen, ook qua eten. Ze laten zich niet gauw iets vertellen. De Meetless Mondays bijvoorbeeld zijn niet per se heel populair. Als [er] iets verandert, dan zijn er altijd wel mensen die ook een beetje in de stuip schieten. Dat ze er niet goed tegen kunnen. Ze houden wel van stabiliteit. En ik denk dat dat ook wel heel erg een kwaliteit is. Chaos hebben we ook geen behoefte aan. In zekere zin straalt de Zuidas stabiliteit uit en vaart ook wel bij stabiliteit. Het bizarre is dat er waarschijnlijk wel dingen gebeuren hier die dusdanig kunnen zagen aan de grondvesten van het systeem door juist het grote geld. Als er een keer een bank omdondert, dan valt die ook hard, zeg maar. Ik hóóp dat hier mensen rondlopen die dat doorhebben.

Want? Wat betekent dat dan? Dat niet doorhebben?

Nou, aan de ene kant, het gaan voor winstbejag en eigenbelang: het heeft iets. Kijk, je kunt de wereld natuurlijk pas verbeteren als je eerst aan jezelf werkt. Als je het zelf goed voor elkaar hebt, heb je meer impact op de wereld. Het probleem is alleen dat als je heel erg voor je eigenbelang opkomt, zonder naar het grote plaatje te kijken, linksom [of] rechtsom kun je altijd dingen kapot maken. Maar alles waar teveel van is, alles wat te groot wordt, dat klapt harder. Op den duur valt het. Ja, daar kun je ook weer heel veel [mee] kapot maken. En ja, ik hoop dat er een beetje sturing in zit. En bijsturing af en toe.

Dus als we nou dit gesprek zo samenvatten, wat kunnen we dan zeggen over de ziel van de Zuidas?

Zoekend, hoop ik.

Zoekend naar?

Stabiliteit.

En dan heb ik nog één vraag. Of jij een kaartje kan schrijven aan de volgende. Want het is een estafette. Ik heb het kaartje hier. En ik weet niet of je al iemand in gedachte hebt?

Ik heb ooit lang geleden een keertje een avondje in de Blauwe Engel doorgebracht met Arno Wellens. Die heeft heel veel onderzoek gedaan naar hoe het grootkapitaal werkt, met name in de Zuidas.

WIL JE MEEDOEN?

Ben je uitgenodigd? Heb je interesse om te sponsoren? Bekijk en download onder meer informatie.

MEER WETEN?

E-mail me op oscar@westravanholthe.com of bel en/of whatsapp me direct op +31 (0) 616261381.

One thought on “Gerco Niezing op zoek naar de ziel van de Zuidas

Comments are closed.