Arno Wellens op zoek naar de ziel van de Zuidas

Oscar is met Arno Wellens op zoek naar de ziel van de Zuidas.

Een systemisch onderzoek naar de werkcultuur en de mens die op de Zuidas leeft.

Dit interview rustig lezen?

De Zuidas. Berucht en beroemd. Maar waarom eigenlijk? Wat gaat er achter dit on-Nederlandse stukje Amsterdam schuil?

Ik ben Oscar. Systemisch coach. Als systemisch coach kijk ik naar het sociale DNA van een organisatie – of in dit geval van een werkgebied– de Zuidas. Welk relationeel weefsel is gezond? En waar storten mensen in? Waar loopt de informele werkcultuur spaak met de formele? En waar gaat de menselijke maat verloren in het behalen van het bedrijfsbelang? 

In dit systemisch onderzoeksproject ben ik op zoek naar de Ziel van de Zuidas. In een estafette nodig ik mensen op persoonlijke titel uit voor een kort gesprek over de werkcultuur en de mens die op de Zuidas leeft. 

In deze aflevering verwelkom ik Arno Wellens in mijn huiselijke coachkamer op de Zuidas.

Welkom Arno!

Dankjewel!

Fijn dat je er bent.

Leuk! Ja!

Wat is jouw relatie met de Zuidas?

Ik ben journalist. Ik hou me bezig met de minder leuke onderwerpen. De wat heftigere onderwerpen. Grensoverschrijdende criminaliteit. Witwassen. Belastingontwijking. Belastingontduiking. Corruptie. Dat vind ik fascinerend! Rusland. Oekraïne. Die hebben heel veel boeven. Die moeten hun geld ergens stallen. Zoeken ze een bananenrepubliek die niet moeilijk doet. Komen ze hier op de Zuidas! Allemaal dat soort dingen! Daar kan ik me weken mee bezig houden!

En ben je hier vaak?

Zeker één keer per week. Om iemand te spreken. Er zitten hier zogeheten brievenbusbedrijven of de kamerplantbedrijven noem ik ze. Die openen een vestiging in Amsterdam en dan ben je fiscaal en juridisch Nederlander. En dan zetten ze een skelet neer van een bedrijf. En dan wil ik altijd even kijken wat daar zit. Dus er is elke week wel een schandaal internationaal van “Hey, waar is dat geld?” Oh, het ligt op de Zuidas. Maak ik daar een verhaal over. En dan ben ik dus hier. Dan kom ik kijken!

En wat gaat er door je heen als je hier zo bent?

Ik heb een heel mooi gevoel. En ik heb een heel wat minder gevoel. Zal ik bij het mooie beginnen?

Ja!

Ik zeg weleens: wij leven in een tijd van overdreven politieke correctheid. Ik zat toevallig net eergisteren De Wereld Draait Door [red. televisieprogramma] te kijken. Ik kijk nooít naar de politieke omroep. Is allemaal bagger. Allemaal slecht. Maar ik zapte er langs. Matthijs van Nieuwkerk die ging zijn tafelmens aankondigen. Het was een vrouw! Je kunt niet meer dame zeggen! Dus als je uit puur respect, als je het hebt over een dame, dat mag al niet meer! En je mag ook niet meer “dames en heren” zeggen, in de trein bijvoorbeeld. Geachte mensen ofzo. Dus we leven in tijden van overdreven, truttige, schadelijke politieke correctheid. Dat gaat helemaal nergens heen! En als je dan toch zegt “Nou, ik zoek een beetje wat meer testosteron, waar eigenlijk gewoon de samenleving wat meer is zoals die is, realistischer”. Dan ben je op de Zuidas bij het goede adres. Dus in de rest van de stad zie je die quinoa-vretende schaduwen van mannen, noem ik ze. Met hun knotjes en hipsterbaardjes en die allemaal dingen doen die ze helemaal niet leuk vinden. Nou, dat is de rest van de stad. Maar hier lopen de mannen gewoon nog in een mooi pak. Dat willen ze graag. Hebben ze een beroep waarmee ze ‘t binkie kunnen uithangen. Verzorgde vrouwen. Mooie hakjes. Make-up. Ziet er allemaal goed uit, weet je wel. Mensen zijn verzorgd. Dus dat aspect vind ik gewoon heel mooi. De Zuidas is een beetje het booreiland van de financiële dienstverlening. Op zo’n booreiland, daar lopen nog allemaal stoere kerels met dingen rond. Daar zitten ze geen soy latte frappuccino’s in avocado-schilletjes te schenken. Mensen die graag een gluten-vrije optie willen. Nee! Gewoon lekker rouwdouwen. Lekker mannelijk. Veel vrouwelijk. Daar hou ik van! Dat vind ik hier gewoon heel, heel goed aan. Dat moet meer!

En wat is het andere gevoel dan?

Nouja, hóe wij ons geld hier verdienen. Dat is voor een heel groot gedeelte een fantasie-wereld. Wij leven hier in de illusie dat Nederland, hoofdkantorenland, open grenzen, handel drijven, Nederland is een handelsnatie, een beetje de VOC-mentaliteit. Dat idee, dat hebben we heel erg. Dat je op die manier je geld kunt verdienen. En dan zeggen we altijd, dat is het beleid van de VVD, van Rutte, heel veel dingen die blijken daaruit, die komen daaruit voort. Dividendbelasting afschaffen. Dat we het hoofdkantorenland moeten zijn van de wereld. Wij willen al die hoofdkantoren hebben. En wij denken dat we dat kunnen bereiken door belastingwetgeving en andere juridische zaken. Dus geen enkele vorm van belasting heffen enzovoorts. Dat wij er goed aan doen, dat wij onze economie een plezier doen door al die hoofdkantoren naar Nederland te halen. En dat is een grote illusie! En dat is waar wij steeds vaker achter komen. En als je hier gewoon rondloopt op de Zuidas, dan zie je dat.

En wat voor gevoel geeft dat jou dan?

Dan word ik triest. Dan word ik licht depressief. Ik heb een hartstikke leuk leven hè. Ik heb een vriendin, jongen! Dat geloof je niet! Dan denk je: “Waar haal je die vandaan?” Leuke vrienden. Het zijn allemaal dingen die mij blij maken in het leven. Maar dit aspect van dat wij elke vorm van moraliteit en van fatsoen en integriteit, dat we dat achter de trekhaak hangen, voor de bus gooien, noem het maar op hoe je het wil noemen, dat we dat doen om een minuscuul grijpstuivertje te verdienen! Dus dat is echt de waanzin en de illusie die hier speelt.

Een werkgebied heeft ook vaak een bepaald karakter. Hoe zou je de Zuidas in een paar kernwoorden omschrijven?

Ik wil dus niet iedereen over één kam scheren. Okay. Laat dat wel even gezegd zijn. Er zijn hier gewoon bedrijven, financiële dienstverleners die dingen doen die zin hebben. Je hebt ook daadwerkelijk wel degelijk internationale hoofdkantoren. Bedrijven die zeggen: “Nou, in Nederland heb je een goed opgeleide bevolking. Een goede infrastructuur. Je zit hier vlak bij Schiphol. Mensen spreken Engels. En juridisch is het hier ook veilig.” Je hebt gewoon échte internationale bedrijven, advieskantoren die hier zitten. Dat is de helft. En die andere helft is waar ik dan depressief van werd. Dus dat wil ik even nuanceren. Dat zijn gewoon echt de maffiosi en het echte tuig, het schuim van de wereld dat wij hier met open armen ontvangen. Dat zijn twee werelden. Dat is de helft.

En hoe zou je die twee werelden dan omschrijven?

De echte advocaten die dus ook gewoon echte fysieke klanten hebben en niet een brievenbusbedrijfje hebben, een showtje opvoeren, daar voel ik me eigenlijk wel bij thuis. Ik ga altijd ook erg graag borrelen bij de Blauwe Engel. Veel testosteron wat ik zei hè. Daar hou ik stiekem wel van. Licht corporaal. Helemaal mooi.

En die andere?

Dat is verschrikkelijk! Dat is het laagste van het laagste. En moet je elke vorm van ethiek en fatsoen moet je overboord gooien. En dan krijg je de trustkantoren. En ik spreek hier heel vaak mensen. Ik heb natuurlijk vrienden. Ik heb mijn bronnen. Ik heb kennissen. Ik heb mensen die ook gewoon met mij willen praten. En je ziet ook wel dat het nette bedrijfsleven, de fiscaal advieskantoren, de juristen, de fusies en overnames-advocaten, hè, die dus fatsoenlijke bedrijven bijstaan, die heb je natuurlijk ook. Je hebt gewoon échte fysieke bedrijven die hier een internationaal hoofdkantoor hebben zoals met Google hier in de straat.

Ja, die zit hier boven.

Daar werken ook gewoon echt mensen! Dus dat is ook echt iets! Dát bedrijfsleven wil af van dat andere aspect, [van] die maffiosi. Dus dat bijt elkaar! Dus ik ben ook absoluut niet anti-Zuidas. Om maar het cliché te gebruiken van de mand met de rotte appels: Je moet niet de hele mand weggooien omdat er een paar rotte appels inzitten. Maar ik zeg wel: Je moet wel die rotte appels eruit halen. En dat zou weleens de helft kunnen zijn! Die, ja, die ondermijning, dus het aantal schandalen dat je hebt. Laatst ook weer met ING dat ze voor een Russische boef. Mikhail Fridman, die zit hiernaast, dat ze voor hem geld gaan witwassen. En dat daardoor de integriteit van de hele bank op het spel komt te staan. ING zal een paar duizend euro hebben verdiend aan die vent. Ik denk echt niet meer! Een zakelijk rekeningetje – wat vang je daar nou voor? Dus dat je daarvoor de hele integriteit van die hele bank op de helling zet? Nou, er zijn nu ook wel steeds meer mensen die zeggen, ook hier op de Zuidas, “Dat bedreigt gewoon mijn voortbestaan.” De Zuidas is een mand met appels die in z’n geheel verloren dreigt te gaan omdat wij hebben geaccepteerd dat er wat rotte appels bij zitten. Als je nu om je heenkijkt, dan is de helft van de appels gewoon rot. Die moet je eruit flikkeren! En als je dat niet op tijd doet, dan is deze hele prachtige bioom, micro-cultuur, die gaat gewoon weg. Dan komen hier allemaal geile hesjes. Gele hesjes. Dat was een mooie verspreking! Dan komen hier allemaal gele hesjes. En die steken alles in de fik!

En als je nou de mens hier op de Zuidas beschrijft? Hoe zou je die omschrijven?

Nogmaals, in die twee groepen. Dus de fatsoenlijke advocaten, ook bankiers die wel degelijk nuttige dingen doen. Vaak hardwerkende hoogopgeleide mensen. Goedgekleed. Houden van een borrel! Ja, echt mensen met wie ik graag afspreek en naar een feestje zou gaan. En die anderen, dus de mensen die bij de trustkantoren werken, dat zijn echt de zielepieten! Daar zit echt het schuim ook van Nederland! Als je bij een trustkantoor werkt, dan heb je eigenlijk geen leven. Het zijn ook heel veel mensen die heel veel moeite hebben om ergens anders een baan te vinden. Weet je wel. Die uitvallen bij de accountantskantoren of bij de juristen, enzovoorts. Nou, dan kun je naar de journalistiek of je gaat nóg een stap lager waar je wél meer verdient en dan ga je naar een trustkantoor. En mensen kunnen dat gewoon controleren. Je kan gewoon een willekeurig kantoorpand binnengaan op de Zuidas. En dan zul je zien dat de helft leeg is. En in die lege helft, daar hebben de trustkantoren hun kamerplanten neergezet. En daar zitten de lege fake-bedrijven. Je kunt hier gewoon hier de ITO-toren. Als je wil, we lopen er zo naar toe, en dan kun je zien: “Hier zit een écht bedrijf! Daar zit een nep-bedrijf! Hier zit een écht bedrijf! Daar zit een nep-bedrijf!”  Dus in die echte bedrijven, daar zitten slimme jongens. En heel veel vrouwen, steeds meer vrouwen, vind ik heel goed. Daar zitten slimme gasten die doorhebben hoe de wereld werkt. Als je bijvoorbeeld een financieel bedrijf hebt, een belegginsbedrijf, dat wereldwijd opereert. Die hebben overal wel door wat er gebeurt enzovoorts. Dat zijn graag mensen met wie ik graag afspreek om van gedachten te wisselen of als bron of om gemeenschappelijk tot kennis te komen. Want wie de hele wereld als zijn werkterrein ziet, dat is ook gewoon iemand met wie je uren zou kunnen praten! Dat vind ik een heel mooi aspect. Het nette bedrijfsleven, daar hou ik van! [Die] moet je koesteren. Maar goed, dat andere, dat tuig, de trustkantoren, dat eh…

En je had ook een poppetje uitgezocht?

Dit is een science-fiction-achtig dingetje. Het kan tot je verbeelding spreken. Hij heeft een ruimtepak. Hij moet het hele zonnestelsel door en meer. Hij heeft een wapen dus dat betekent dat die in een ander zonnestelsel nog allemaal ruimtewezens, weet ik veel, tegenkomt. Dat is een beetje het idee dat heel veel mensen van de Zuidas hebben! In werkelijkheid is de Zuidas een gedrocht. En dat is dus de helft, het rotte deel van de Zuidas. En daarom dacht ik aan deze draak. Met een VOC geweer en een leuk, roze handtasje. En überhaupt is het een fantasie-figuur. Als je een beest hebt, dat zó groot is, dat kan niet vliegen. Dus dat is duidelijk één of ander mythisch ding. En dan heeft die ook nog eens een helm op. En scheenbeschermers. Nou, dit is een beetje de fantasiewereld! Dit is hoe Mark Rutte de economie ziet. Die heeft allemaal rare dingetjes in zijn hoofd zitten. Dat vouwt ‘ie bij elkaar. Net als een play-mobil poppetje en dan heb je Mark Rutte’s zijn idee van de economie. Hoe de realiteit in elkaar zit. En dat staat natuurlijk volslagen los van de realiteit want een model van de realiteit is niet de realiteit. Als je een heel slecht model maakt van de realiteit, dan ga je rare dingen doen. En daar komt dat rare beleid van Rutte vandaan. Dat hij dus elke crimineel, elke maffioos van over de hele wereld: “Kom maar naar Amsterdam met je foute, zwarte geld. Maakt niet uit hoe je het hebt verdiend!” Dictators, witwassers van zwaar-crimineel geld. Noem het maar op, ze zitten hier allemaal! En wij denken dat wij daar geld aan verdienen. En dat is dus wat ik noem; dat is de hoofdkantorenmythe. Wij denken dat als een hoofdkantoor naar Nederland komt, dat daar dan allemaal banen uit voortkomen. Hiernaast zit een heel groot Oekraïens kolenbedrijf bijvoorbeeld. En een staalfabriek. Metinvest. Zit in de Zee van Azov. Één van de grootste bedrijven ter wereld. Dat heeft hier zijn hoofdkantoor. En wij denken; wij leven in de illusie –en dat is dus de mythe– want Nederland moet een diensteneconomie zijn, dus wij willen geen vervuilende bedrijfsactiviteiten hebben. Die stoten we af. Die belasten we kapot in Nederland. Als jij in een productiebedrijf werkt, dan word je overladen met milieu-heffingen, CO2 taxen, allemaal dingen die echt nérgens op slaan, want je maakt Nederlandse ondernemers kapot, hun productie gaat naar het buitenland, naar China bijvoorbeeld, waar je niet al die rare regels hebt. Dus je bent eigenlijk gewoon je echte, je eigen reëele economie, [die] ben je aan het beschadigen. En dan zeggen we “Nee, die vervuilende dingen, die kolencentrales zelf willen we niet hebben. Wij willen alleen de hoofdkantoren-aspecten hebben.” Maar dat is natuurlijk hartstikke raar. Als je een internationaal bedrijf hebt, ik noem bijvoorbeeld even de Oekraïense kolencentrale, die heb ik ook wel in meer dingen gebruikt, of het Angolese telecombedrijf of het Saoedisch oliebedrijf dat hier recht boven zit trouwens. De koning van Saoedi-Arabië, die nu genocide aan het plegen is in Yemen, die die journalist heeft vermoord, die heeft hier boven 12 miljard euro gestald. Wij denken “Nou, als je dan alleen je hoofdkantoren-activiteiten hier hebt, dan hebben we dus alleen de administratieve en juridische banen. Dus hebben we geen vervuiling in Nederland. We hebben alleen “overal mooie kantoren!” Wij zijn één grote kantorentuin!” Dat is de illusie die wij hebben. Zoals je dat in een dorpje kan hebben of in de stad, dat hier wat kantoren zitten en daar wat fabrieken, zo hebben wij de illusie dat je van een heel land alle milieu-vervuilende activiteiten weg kan doen en dat je alleen de hoofdkantoren overhebt. Dat is het hoofdkantorenbeleid van Mark Rutte. Maar dat is complete onzin! Het is volslagen waanzin! Het staat los van elke realiteitszin! Alleen als je twee jaar HR-miep bent geweest bij Unilever, zoals Rutte, dan denk je zo! Dan heb je zo’n versimpeld beeld van de werkelijkheid. Dat hoofdkantoor, waar je management, financiën, en dat soort dingen plaatsvindt, dat moet natuurlijk zo dicht mogelijk bij de fabriek zitten waar die beslissingen worden uitgevoerd. Dus je hebt een stinkende fabriek in Oekraïne bijvoorbeeld. En er zit daarnaast zit een bedrijfsbureau, waar inderdaad ingenieurs en boekhouders zitten, die maken beslissingen. Die lopen naar de fabriek en die zeggen “Ja, het moet zus en zo.” Dus dat hoofdkantoor zit praktisch vlakbij de fabriek. Dan zeggen we “Nee, je moet je hoofdkantoor in Nederland hebben”. Dan lokken wij die hoofdkantoren door te zeggen “Maar je hoeft hier geen belasting te betalen!” Nou, wat gebeurt er dan? Dat is dat die bedrijven, bijvoorbeeld de Oekraïense staalfabriek en die kolencentrale, die zetten een minuscuul bedrijfje neer in Amsterdam. Echt het minimum van wat je een bedrijf zou kunnen noemen! Letterlijk gewoon een kamertje van 2 bij 3 meter. Daar zetten ze één kamerplant in. Ze doen een logo op de deur. En dan heb je hier je hoofdkantoor gevestigd! Dus ik wil Mark Rutte een keer uitnodigen. Mark Rutte, als je dit ziet, kom een keer naar Amsterdam. Doen we de kamerplanttour. Want ik organiseer tours over de Zuidas en dan laat ik zien hoe bar weinig die bedrijven hier echt neerzetten. Dus als wij zeggen “Nou, een internationale partij komt hier met zijn hoofdkantoor.” Het is niet zo dat er dan allemaal banen naar Nederland komen! Dat internationale bedrijf huurt hier een kamertje. Daarom heb je hier ook zoveel van die Regus kantoren en dat soort dingen. Tribes en weet ik veel! Dus je huurt hier één kamertje. Dat kost je, nou, misschien 1000 euro of 2000 per maand. Je plakt een logo op de deur. Je doet een KvK inschrijvingkje met een telefoonnummer. Je zet een kamerplant neer. Die geef je af en toe water. En dan lijkt het alsof je hier je kantoortje hebt. En de hele Zuidas zit gewoon vol met van die fake kantoortjes! Dat is voor een heel groot gedeelte, als mensen denken “Oooh, wat een mooie torens allemaal! Daar zitten al die hoofdkantoren van Mark Rutte in!” Nou, wat ìk dus doe: ik loop naar binnen. Ik ga kijken. En ik probeer te zien wat daar zít. Er zit niks! En mensen moeten gewoon eens naar binnen naar zo’n kantoor. En dan zie je hoe verschrikkelijk weinig daar zit! En daarom noem ik dus dat fantasiepoppetje. En dat is dus de denkwereld van Mark Rutte. Dus je kan iets heel stoers hebben. Dit is een heel stoere draak. “Van die stoere draak, van dat geldverdienende bedrijfsleven, wil ik alleen de lieve aspecten. Dus daarom een mooi roze handtasje. Ik kan dat los zien van elkaar.” Dat is niet zo! Dat is onzin! Dus, samengevat, die bedrijven die zitten hier wel. Een minimum aan echte fysieke activiteiten. Dan kúnnen ze zichzelf [een] Nederlands bedrijf noemen. Dan krijg je de Nederlands juridische en fiscale voordelen. Je krijgt bijvoorbeeld deelnemingsvrijstelling. Dat is een fiscaal voordeel van Nederlander zijn. Dát willen ze hebben. Maar ze zíjn hier nooit! Dat is een beetje wat de Zuidas heel erg heeft vormgegeven. Het zit hier vól met belastingontwijkers, belastingontduikers, maar ook gewoon keiharde criminelen.

De ziel heeft vaak iets te leren. En daar doen we heel lang over. Soms een heel leven lang. Hoe zit dat dan met de ziel van de Zuidas?

Ja, die ìs er dus niet! Welke kwaliteit van leven wordt hier over het hoofd gezien? Integriteit. Menselijke waardigheid. Fatsoen. Gewoon dat je een klein beetje fatsoen in je donder hebt! Mag ik eens een voorbeeld noemen? Ik kan tig voorbeelden noemen – Amerikanen, Russen, Oekraïeners. Overal boeven. Laat ik er eens eentje uitpakken. Hiernaast heeft ‘ie gewoon een enorm kantoor zitten. Daar heeft ‘ie een bedrijf met 400 werknemers. En er staat een half miljard op de balans. Ik ga daar naar binnen en je ziet inderdaad zo’n piepklein kantoortje. Wat is dat? Dat is het telecombedrijf van Angola. Dat heeft z’n hoofdkantoor in Nederland. Dat zou vrij onlogisch zijn. Dat als je in Angola, ergens in Zuidwest Africa, daar een groot telecombedrijf hebt, [dat] je dan je hoofdkantoor in Amsterdam hebt. En op papier werken daar ruim 400 mensen. Maar die zíjn er natuurlijk niet! Nou, wat is er gebeurd? De dictator van Angola, Eduardo dos Santos, die heeft dat hele land leeg zitten stelen. En met name de zorgpot. Dus Angola is één van de rijkste landen van Africa dankzij al die olie. Maar door de corruptie en mismanagement is het de slechtste plek om op te groeien als kind op aarde. Dus je zou daar eigenlijk prima gezondheidszorg kunnen leveren maar die kinderen daar, die sterven aan ziektes, aan ondervoeding, enzovoorts, op meest mens-onterende manieren. Terwijl het geld is daar gewoon voorhanden om het op te lossen! Nou, wat is daar nou gebeurd? Die Eduardo dos Santos. Met zijn dochter werkt hij samen om dat land gewoon leeg te stelen. En met name op plekken die daar vatbaar voor zijn. Dus op een gegeven een moment hebben ze gezegd. We gaan een half miljard uit de pot voor gezondheidszorg, [dat] gaan we gewoon jatten! En dat stallen we in Amsterdam! En dat zit hier. Dat is dan zo’n bedrijf dat hier zit! En Nederland is daar dus blij mee. We zeggen “Oh, wat fijn! Een Angolees telecombedrijf vestigt zijn hoofdkantoor in Amsterdam!” Hey, allemaal blij. Maar het is gewoon een roofoperatie! En wat verdient Nederland hier nou aan? Nou, laten we zeggen dat het kantoortje, het is minuscuul, dat dat 10,000 euro per jaar kost. Dat zou wat mij betreft al veel zijn! Dan doen we daar 2000 euro BTW overheen. Dus Nederland verdient daar 2000 euro aan als overheid. En dan moet er ook nog iemand de plantjes water komen geven. Er zit een beveiliger zit zich daar kapot te vervelen. Die is gewoon een kamerplant aan het bewaken! Ik heb nog nooit een simpeler ziel gezien, als je het over zielen hebt! Wat verdienen we daar nog meer aan? Ja, de accountant, die komt dan binnen. Die moet een jaarrekening-controle doen. Maar die is ook echt in 3 minuten istie weer buiten want het is doodeenvoudig. Dus als we daar 5000 euro als land aan verdienen, dan is het veel! Angola is een half miljard euro kwijt! De gevolgen voor mensen daar op de gezondheidszorg, in termen van menselijk leed, zijn verschrikkelijk! Als je uit een arm land een half miljard euro jat dat was bedoeld voor volksgezondheid, dan heeft dat daar verschrikkelijke impact. En ons voordeel is 5000 euro per jaar! Dat verdienen we erop! Op het leed van anderen. Ja, wil je zó je geld verdienen? Dan heb je niet echt een ziel. Daar moeten op een gegeven een moment mee stoppen – met die harde kamerplantonzin! En dan kunnen we zeggen: “Nou, die idiotie, die is gewoon weg!” En dan heb je hier alleen nog maar échte financiële bedrijven. Als je zegt van, ja, wat is dan de ziel die hier heerst? Dan vind ik dat het meest in het oogspringende! Ik heb daar tig voorbeelden van! Maar er is dus niemand die bij zichzelf denkt” “Nou, dat is wel raar dat die vent hier zit!” Er was laatst dus een soort van staatsgreep-achtig ding gaande in Angola. Omdat ze van die vent afwilde! Zit nu een nieuwe Angolees een beetje president te spelen. Dat is een voormalig militair. En die is nu aan het kijken van “Hey, al dat geld wat mijn voorganger heeft gejat, waar ligt dat?” Dan krijg je dus internationale journalisten, die werken veel samen, ga je rondkijken. Negen van de tien keer als er zoiets geo-politieks gebeurt? Ligt bij mij in de achtertuin! Ja, hoor, het ligt hier! In de Stravinsky toren! En dat zegt wel iets over mensen! Dat élke keer als er wat fout is, dan is er in Moldavië weer wat gejat, dan heb je een Russische crimineel die z’n geld ergens wil stallen, dan is er weer een raar dealtje met Amerikaanse bedrijven die Joop Wijn op zeer dubieuze wijze onder druk hebben gezet om ook hier wat geld te kunnen stallen enzovoorts, enzovoorts. Zodra er internationaal verhaal is, laatst met Renault en Nissan, corruptieschandaal. Ja hoor, Jachthavenweg 130! Zit hier allemaal vrij, vrij dicht bij elkaar. Elke keer als er journalistiek wat is, ik bel dan rond met collega’s wereldwijd en ik probeer te kijken van “Joh, wat is er gebeurd? Er is geld gejat. Waar ligt het? Wat was de vluchthaven?” Negen van de tien keer: Zuidas. Ja, daar moet je vanaf!

En als je dan kijkt naar wat hier wél wordt begrepen van het leven?

Ik ben het eens met het échte bedrijfsleven. Dus wel zeg maar de fatsoenlijke Nederlandse handelsgeest. Die heb je ook! Dan zitten hier gewoon een aantal best wel goede bedrijven. Dat mag je zeker wel zeggen! En wat wordt door hén dan wel begrepen? Dat als je geld wil verdienen. Laat ik Marcel Boekhoorn, die ondernemer, parafraseren. Ontzettend cheesy. Zoiezo die hele vent! Maar goed. Hij heeft hier wel gelijk! Hij zegt: “Als je wil vermenigvuldigen moet je ook kunnen delen.” En je kunt niet een trein laten ontsporen zodat je de machinist kunt beroven voor een tientje. Dus er moet een bepaalde wederkerigheid zijn. Je kunt niet 5000 euro verdienen aan het leegroven van de zorgpot van Angola, wat daar een half miljard kost. Dat kán niet! En er zijn ook gewoon fatsoenlijke Nederlandse bedrijven die zorgen dat ze hun talen kennen, dat ze kennis hebben van internationaal zakendoen, waardoor ze over de hele wereld kunnen opereren. En daardoor zie je ook gewoon Nederlandse bedrijven over de hele wereld terugkomen! En dat, dat is de échte handelsgeest! Hoog opgeleide mensen. Veel kennis van techniek. Neem een ASML bijvoorbeeld, wat die doen, dat is echt fantastisch! Dus ja, dat grootbedrijf, de AEX, daar zitten prachtige bedrijven in! Daar kun je héél, heel trots op zijn. Combinatie van samenwerken met je stakeholders. Hoogwaardige technologie. Streven naar het beste. Dat kapitalisme, dus dat je streeft naar het beste, naar het betere. Dat kan misschien uit eigenbelang zijn. Dat maakt mij niet eens zoveel uit! Maar dat je de wil hebt om door te gaan en de top in iets te bereiken. En dat je daardoor producten maakt die er eerst niet waren. En op die manier de levens van mensen beter maakt. Fantastisch! Dat is wel zo. En die mentaliteit van “Je moet streven naar de top.” en dan weet je helemaal niet wat eruit komt, díe mentaliteit, die vind je hier op de Zuidas. Een heel leuk voorbeeldje vind ik altijd Penicilline. Penicilline heeft als geneesmiddel miljoenen mensen het leven gered. Het was bij toeval ontdekt! Iemand deed een testje met wormen. Toen had ‘ie ontdekt dat die wormen zelf een stofje aanmaken dat beschermt tegen ziektes. Gewoon een pure toevalstreffer! Maar door te experimenteren en door die drang naar kennis, the thirst for knowledge, zoals ze dat in die film “Wall Street” noemen en met Gordon Gekko. Door die thirst for knowledge en meer, dát zie ik hier heel erg! Mensen die werken nog effetjes door. Doen een íets beter pak aan. Werken nét wat harder. Zorgen dat ze die taal ook even beheersen! Ik sprak laatst iemand die bij KPMG werkt bijvoorbeeld. Die wil veel met Japan doen. Nou, leer ik even Japans! Bleek wat té optimistisch. Maar er wordt wel die kant opgegaan. In heel veel andere sectoren in de stad, bijvoorbeeld bij de gemeente of de creatieve sector, ja, daar zie je dat niet! Daar is niet dat streven naar perfectie. Vaak is het verdienmodel er ook naar. Een ambtenaar krijgt zoiezo geld binnen! Dus die heeft überhaupt geen verdienmodel! Die kan je dat misschien niet kwalijk nemen. Maar ook die wíl om echt de top te bereiken, die zie je in heel veel andere sectoren, zie je dat niet! Daar klagen mensen meer. Daar zijn ze eerder boos. [Daar] maken ze zich eerder druk om gender-neutrale toiletten en dat soort dingen. En dat gebeurt hier niet! En ik denk uiteindelijk, waar je naartoe moet, is dat je dus leert van de Zuidas. Dat je naar het slechtste en naar het beste kijkt. Het slechtste wat wij hier op de Zuidas doen is dat jij als dictator, je jat geld en je legt het gewoon hier neer. Ik heb de vreselijkste verhalen! Gewoon het ergste tuig van over de hele wereld. Dat zit hier gewoon! Daar moet je van leren. Dus dát kunnen mensen dus óók doen. Zo stom en kortzichtig kun je zijn! ING gaat daar bijna aan kapot. Dat ze dat tuig ook gewoon een rekeningetje willen bieden. Daar vang je dus een paar duizend euro hooguit. Laat het 50,000 zijn. Dan krijg je een boete van 10,000 keer zo hoog. En je gooit internationaal je hele reputatie aan diggelen. Nou, wat voor eikel ben je dan?! En dan laten ze die raad van bestuur; die laten ze ook nog zitten! Zo “Oh, ja”. Weet je wat die mensen allemaal hadden gedaan bij ING? Daar zeiden ze van “Nou, er waren wel signalen dat dat fout ging en dat dat witwassen, dat dat gebeurde.” En de afdeling die die problemen ontdekten, die had teveel shit naar boven gehaald! Dus hebben ze daar wat mensen ontslagen zodat je minder problemen ziet qua witwassen. Ja, dat soort dingen. Daar moet je een les trekken. Zo moet het dus níet! Nou, dan zie je op tien meter afstand zie je dus van “Nou, hoe moet het dus wel?” En dat is inderdaad het streven naar perfectie. Dat streven naar vooruitgang. Dat je voor jezelf meer wil. Dat je zoekt naar die kennis. Naar de mogelijkheden. Dat je die mentaliteit ook koestert. Ik vind ook een bonus op zich, daar hoef je helemaal niet zo bang voor te zijn. Als je het principe goed vormgeeft. Je laat je medewerkers bijvoorbeeld zien van “Joh, als we samen iets bereiken en dat komt door jouw inventiviteit, dan mag je er ook in meedelen.” De bonussen heb je hier nog vrij veel. Hou dat er vooral in! Geef het wel goed vorm! Gaandeweg kan men ook leren. Dus ja, het slechtste van wat Nederland te bieden heeft en het beste van wat Nederland te bieden heeft, dat zie je hier op letterlijk meters naast elkaar!

Dankjewel om daar licht op te schijnen!

Nou, graag gedaan!

En ik wil je vragen om ook een kaartje te schrijven om de estafette door te geven.

Ja! Ik heb hier goed over nagedacht. Ik wil dat je mijn vriend, kennis van Quote uitnodigt. Sander Schimmelpenninck. Want die zal dat beamen! Dus je hebt de mensen die overal tegen zijn. Die doen het liefst een geel hesje aan en die branden alles plat. Je hebt dan ook de echte harde kapitalisten, een beetje de makelaars, die verdienen alleen maar geld en kijken helemaal niet naar grote processen. En op die manier heb je dus ook gewoon heel veel tuig op de Zuidas. En daarbij dreigen we misschien te vergeten dat Nederland ook heel veel mooie ondernemingen heeft. Ondernemers die streven naar perfectie. Net dat extra tandje willen zetten. Daarmee een mooi voorbeeld zijn voor anderen. Daar geloof ik echt in! En dat in de kern het kapitalisme eigenlijk helemaal zo gek niet is. Dat je beloond wordt voor je eigen arbeid. Dat je daar ook nog iets van mag houden! Ik heb net verteld hoe het níet moet. Roofkapitalisme. Sander Schimmelpenninck, hij gaat vertellen hoe het wél moet. Constructief kapitalisme. In de zoektocht naar “Wat is dan mooi kapitalisme? Zodat je een fatsoenlijke Zuidas hebt!”

Dat zou mooi zijn! 

Dat denk ik ook!  Ja!

Dankjewel.

WIL JE MEEDOEN?

Ben je uitgenodigd? Heb je interesse om te sponsoren? Bekijk en download onder meer informatie.

MEER WETEN?

E-mail me op oscar@westravanholthe.com of bel en/of whatsapp me direct op +31 (0) 616261381.

One thought on “Arno Wellens op zoek naar de ziel van de Zuidas

Comments are closed.