Andrea Raken op zoek naar de ziel van de Zuidas

Oscar is met Andrea Raken op zoek naar de ziel van de Zuidas.

Een systemisch onderzoek naar de werkcultuur en de mens die op de Zuidas leeft.

Dit interview rustig lezen?

De Zuidas. Berucht en beroemd. Maar waarom eigenlijk? Wat gaat er achter dit on-Nederlandse stukje Amsterdam schuil?

Ik ben Oscar. Systemisch coach. Als systemisch coach kijk ik naar het sociale DNA van een organisatie – of in dit geval van een werkgebied– de Zuidas. Welk relationeel weefsel is gezond? En waar storten mensen in? Waar loopt de informele werkcultuur spaak met de formele? En waar gaat de menselijke maat verloren in het behalen van het bedrijfsbelang? 

In dit systemisch onderzoeksproject ben ik op zoek naar de Ziel van de Zuidas. In een estafette nodig ik mensen op persoonlijke titel uit voor een kort gesprek over de werkcultuur en de mens die op de Zuidas leeft. 

In deze aflevering verwelkom ik Andrea Raken in mijn huiselijke coachkamer op de Zuidas.

Andrea, welkom!

Ja, bedankt voor de uitnodiging!

Wat is jouw relatie met de Zuidas?

Ik word een toekomstige bewoner. Op dit moment hebben mijn man en ik een appartement hier op de Zuidas. Maar daar wonen we nóg niet. Maar in de toekomst gaat dat wel gebeuren.

Dus je bent hier nog niet maar je hebt wel al een huis?

Ja, klopt! Wij wilden weten waar wij terecht zouden komen op onze oude dag. En die oude dag die is er natuurlijk al een beetje. Maar nog niet zodanig dat we nu al gaan verhuizen. Ja. Maar dat komt er natuurlijk toch wel op een gegeven moment aan.

En als je dan hier bent: Wat gaat er dan door je heen? Welk gevoel krijg je bij de Zuidas?

Ja, het is zó dynamisch. Het is jong. Het is allemaal nieuw. Het is allemaal nog in opkomst. En dat is verschrikkelijk leuk! Want als je ouder wordt, dan heb je uitdagingen nodig. En niet een gespreid bedje. En welke dynamiek bedoel je dan? De dynamiek van de jonge mensen die hier in grote getale komen om te werken. Je ziet ze dus af en toe “uitgelaten worden” hè. En dat vind ik ontzettend leuk om te zien. Iedereen is heel druk bezig. En de horeca hier, doordeweeks, zit vol. En dat geeft een heel leuk, dynamisch gevoel.

Een omgeving kan ook beschreven worden in kernwoorden. Wat zijn voor jou kernwoorden die de Zuidas beschrijven?

Dé dynamiek! Prachtige architectuur! Daar kan ik echt van genieten. En het nieuwe. Er is geen wijk in Amsterdam en er is geen woonwijk die ik ken ook in Nederland, of waar dan ook, die hierop lijkt! Want, wat is het verschil? Het is begonnen als een zuivere werkplek. En op een gegeven moment is er gekozen om er woon-elementen aan toe te voegen. En vaak is het natuurlijk eigenlijk andersom. Of zijn die twee systemen heel sterk gescheiden van elkaar. Het leuke is dat dit dus een soort laboratorium is waarin die twee zaken met elkaar vermengd gaan wórden. Het is dus niet een organisch, uit de geschiedenis-verlopen proces. Het moet allemaal nog worden vormgegeven. Ja, dat maakt het gewoon spannend!

En wat is daar spannend aan?

Nou, het is spannend om te kijken of het gaat lukken! Want het is wel zo, als je hier loopt, dat je geen ziel voelt eigenlijk. Die ziel ìs er nog niet. Maar die komt wel! Die komt met de bewoners. En dan wordt het één geheel. Maar het moet allemaal nog groeien.

En als je dan de mens hier op de Zuidas zou omschrijven? Je hebt al een poppetje uitgezocht zie ik?

Ja, ik heb hier een vrouw gekozen. Want vrouwen horen er echt heel erg bij. Maar zij ziet er voor mij een beetje neutraal uit. Ze heeft niet dat uniform aan wat de werkende vrouwen hier allemaal aan hebben. Omdat zij eigenlijk voor mij staat voor de werkende moeder die hier komt wonen en misschien ook al woont. En die dus even heel praktisch ook de kinderen naar de opvang moet brengen of naar school –dat doen toch heel vaak moeders– en ze moet praktische kleren aan want, ja, die kinderen maken alles vies. En ze is jong!

De ziel heeft vaak iets te leren in het leven. Dus als we in ons persoonlijk leven kijken, dan kunnen we daar wel een leven lang over doen. Ja. De ziel van de Zuidas, die heeft ook iets te leren. Heb jij idee van wat hier, welke kwaliteit van leven hier over het hoofd wordt gezien?

De wijk is eigenlijk ingericht op het werken. Ja. En niet zozeer op het wonen. Het wonen is erbij. Ja. Maar dat is toch echt nog bijzaak. Dus die twee componenten zijn nog niet helemaal met elkaar in evenwicht. En daarom mís je volgens mij een ziel. Ja, een ziel moet leren. Maar eerst moet die ziel er zijn! Ja. En volgens mij is die ziel er dus nog niet. En die moet komen! En dan kan die ziel gaan leren. Dus we zijn nog niet zover! Ik vind die architectuur prachtig, maar het is een beetje allemaal steen en beton. Ja. En staal. En glas. Ja. Allemaal heel mooi. Maar de zachte kant, die zie ik dus niet. Ja. En die moet er óók komen!

En als je dan kijkt naar wat we hier wél al hebben begrepen over het leven?

Een hele basisvoorwaarde voor het leven is dat je moet werken om je brood te verdienen. Nou, dat uh, gebeurt hier volop! Maar je moet niet werken om te leven. Je moet dus proberen het leven en werken met elkaar in evenwicht te brengen. En hier is ‘t dat ‘t accent zó op werken ligt, dat het leven vergeten wordt. Dat kun je bijvoorbeeld ook zien aan de openbare ruimte hier op de Zuidas. Want daar ontbreekt voor mij een element in, namelijk: kunst! Er zijn geen niet-nuttige zaken. Alles is nuttig! Functioneel. En je hebt juist als mens ook dingen nodig waar je oog even aan blijft haken. Of waardoor je denkt “Hey, wat is dat? Waarom staat dat hier? Wat doet dat hier?” Of “Oh, wat leuk dat het hier is! Wat ben ik daar blij mee!” Of het is voor mij een herkenningspunt. “Ha, nou ben ik er!” Want ik heb dat beeld gezien. Of ik heb die installatie gezien. Waardoor het meer een thuisgevoel gaat geven, óók denk ik voor de mensen die hier werken. Want die missen dat ook! Niet alleen voor de bewoners. Dus vandaar dat wij een burgerinitiatief zijn gestart om meer kunst in de openbare ruimte te krijgen. En dat moet met de bewoners, met de bedrijven en met de gemeente gaan groeien. En dat er op een gegeven moment her en der, dat je kan zeggen van: “Nou, dát hebben wij met z’n allen neergezet!”

En wat levert dat dan op?

Meer kunst, dat levert nou voor mij ziel op in een omgeving! Het hoort er gewoon bij! Het maakt dat mensen zich prettiger voelen en zich meer thuis gaan voelen. En misschien moet die dynamiek ook wel eens een keer een beetje wat afgezwakt worden. Omdat het té haastig allemaal is. Mensen geen tijd hebben. Als je ze hier over straat ziet lopen, altijd met die telefoon “uwuwuwuw”. Ze kijken helemaal niet om zich heen! Maar er ìs ook niet zoveel om naar te kijken! En dat is jammer. Dus een beetje rust en bezinning kan er wel bij! Ik mis ook andere dingen hoor! Een haringkar noem ik maar. Die zo leuk op de grachten staan. Ja, waarom hebben we dat hier niet? Een beetje iets rommeligs. Dat het niet allemaal zo netjes meer is.

En als we dan het gesprek zo samenvatten over de ziel van de Zuidas, wat is dan voor jou de kern van ons gesprek?

Dat dit een fantastisch gebied is. En dat het een heel ziel-vol gebied kan wórden. Maar dan moet er nog veel gebeuren! En ontbrekende elementen moeten eraan worden toegevoegd. En dat moeten mensen doen, met name, denk ik, bewoners. Die gaan dat brengen. En die slepen dan de werkende mensen ook wel mee.

Ik ben benieuwd hoe dat zich gaat ontwikkelen!

Het is in ieder geval spannend! Gaat het lukken? Of blijft dit een beetje woestijn-achtig? Hè. Want nu is het heel erg gescheiden. Jij werkt hier. Ik woon hier. We komen elkaar nooit tegen. Maar bij een kunstwerk kán je elkaar tegenkomen! En dat is ook al bijvoorbeeld gebeurd bij Demo. Dat zijn lege borden eigenlijk. Ja. In verschillende kleuren. Ja. Dat is een project van Rosa Sijben. En mensen die daar langskomen, die stappen af als zij daar bezig is om weer een andere kleur te geven. Want dan gaan ze met haar in gesprek van: “Wat dóet dat hier? Wat ís dit? Waarom dóe je dat?” En zo krijg je dan, ja, een gesprek dat niet over werk gaat! En dan krijg je ook een verbinding.

Ik wil je vragen om een kaartje te schrijven. Ik weet niet of je al iemand in gedachte hebt?

Ik heb een bewoner in gedachte, maar die werkt hier ook. Dat is natuurlijk ook een hele leuke combinatie. Zij heet Lonieke. Zij geeft taallessen. Dus ik denk dat zij een heel leuk persoon is om ook met jou samen op zoek naar de ziel van de Zuidas te gaan.

Ik ben benieuwd!

Ja!

WIL JE MEEDOEN?

Ben je uitgenodigd? Heb je interesse om te sponsoren? Bekijk en download onder meer informatie.

MEER WETEN?

E-mail me op oscar@westravanholthe.com of bel en/of whatsapp me direct op +31 (0) 616261381.

One thought on “Andrea Raken op zoek naar de ziel van de Zuidas

Comments are closed.