Systemisch werken met senioren: vier kernachtige bevindingen van een jonge, enthousiaste coach.

Systemisch werken met senioren: vier kernachtige bevindingen van een coach.

De laatste tijd word ik gevraagd om met veel diverse gezelschappen te werken. Hierbij deel ik graag wat van mijn eerste bevindingen rondom het werken met "senioren" en "ouderen". Wat raakt jou als je dit zo leest?

1. JA OF NEE OM EEN OPSTELLING TE DOEN IS VLIEGENSVLUG HELDER

Het was verassend de mate van helderheid van deze leeftijdsgroep te ervaren. De ene groep was van meet af aan nieuwsgierig. Net als kleine kinderen konden ze niet wachten om aan de beurt te komen! De andere groep die ik uitnodigde voor een tafelopstelling deinsde echter vrijwel direct achteruit. Als door een wesp gestoken renden ze weg, soms nog na-roepend “ Niets voor mij hoor!”. Daar had ik het dan maar mee te doen. Dan besefte ik mij weer dat ieder zo zijn of haar eigen weg te gaan heeft. En dat dat helemaal okay is. Tot slot was er nog een groep die wel openstond voor een klein experiment. Deze waren blij verrast dat er iemand oprecht naar hen luisterde. Van wat een wijsheid en levenservaring was ik getuige! Dank u wel.

2. STRUCTUREEL TIJDSTEKORT: HOEZO EEN RUSTIGE OUDE DAG?! DRUK JUIST.

Het was opvallend te bemerken hoeveel ouderen nog super-actief een bijdrage aan hun directe omgeving leveren. Dat staat echt in schril contrast met hedendaagse politiek met beweringen als "dat ouderen geld kosten" en "niets opleveren". Ook al waren beperkingen alom aanwezig, dit hinderde de velen die ik sprak niet om zichzelf bloedserious in te zetten voor het onzichtbare, onbetaalde, sociale domein. Dat ging dan bijvoorbeeld heel direct over het “structureel twee dagen in de week oppassen op de kleinkinderen” tot aan het “doen van vrijwilligerswerk” waardoor een museum of een buurthuis van een kansarme wijk kan blijven draaien. Ook was het ontroerend om te zien hoe deze groep leeftijdsgenoten ondersteunt, zoals door het boodschappen halen voor de buurvrouw die nóg slechter ter been is, het lenen van geld aan vrienden en familie, of het ritjes naar het strand maken voor die ene slechtlopende vriendin die daar zo van houdt. En wat een pretoogjes toen ze vertelden over hun nieuwe hobby – dansen kan ook op je oude dag!

3. EENZAAMHEID IN HET VERWERKEN VAN RECENT VERLIES: HOE DOE IK DAT?!

Nagenoeg allemaal kenden een zeer recent verlies van een dierbare, vaak een echtgenoot. Soms zat er een paar jaar tussen, soms nog korter zelfs. Tranen sprongen ze bij het noemen van de naam van hun dierbare direct in de ogen. Ontroerend hoe eerlijk ze waren over hoe ze dit verwerkten. Vaak konden ze er bij hun kinderen niet mee terecht; of wilden ze hen daar niet voortdurend mee belasten. Dat was een dilemma voor hen. Wat doe je als je een arm om je heen nodig hebt? Hoe laat je het verdriet toe? Hoe zorg ik hierin voor mezelf? Vaak werd na een kleine verdriets-uitbarsting de draad snel opgepakt. Dan nam de innerlijke volwassene, de verantwoordelijke, het gesprek weer over. Dan hadden we het over hoe het "druk zijn" een slimme oplossing is om niet bij de pakken neer te blijven zitten. "Dan sta je toch maar weer op." En zo is 't.

4. STERKE (OP)ROEP VOOR HET "NIET VERGETEN VAN DE LEUKE DINGEN"

Ook al passeerden soms vele mineur-tonen de revue, elk gesprek eindigde hoopvol. Met perspectief werd mij toegefluisterd en toevertrouwd dat je nooit "de leuke dingen" mag vergeten. Dat stukje dankbaarheid, het grotere plaatje zien, de tijdelijkheid omarmen, je toevertrouwen aan de dingen zoals ze gaan, dat is key. "Zeven keer vallen en acht keer opstaan" aldus een oudere heer. Alhoewel de oppepper zeker aan zichzelf gericht was, ook ik neem de vrijheid deze op mezelf te betrekken. Wat als we bij elke heftige emotie ons afvragen hoe we hier over 30 jaar naar terugkijken? Verandert dat onze dagelijkse ervaring van wat we meemaken? Ik geloof van wel. Doet u mee? Zolang we niet over onszelf heenstappen spreekt dit mij aan.

N.B. Uiteraard zijn er veel meer persoonlijke thematieken langsgekomen. Die heb ik omwille van de privacy van deelnemers achterwege gelaten. Ook corresponderen de onderwerpen niet met de gebruikte foto's.

Nienke uit de vissenkom met een play-mobil tafelopstelling. "Alles komt steeds weer terug."

Systemische Boekentips voor de Lezers Onder Ons

Artikel: De acht energielekken van people managers, coaches en andere dienstverleners

DIRECT AAN DE SLAG?

E-mail me op oscar@westravanholthe.com of bel en/of whatsapp me direct op +31 (0) 616261381.