Saskia Schepers op zoek naar de ziel van de Zuidas

Oscar is met Saskia Schepers op zoek naar de ziel van de Zuidas.

Een systemisch onderzoek naar de werkcultuur en de mens die op de Zuidas leeft.

Dit interview rustig lezen?

De Zuidas. Berucht en beroemd. Maar waarom eigenlijk? Wat gaat er achter dit on-Nederlandse stukje Amsterdam schuil?

Ik ben Oscar. Systemisch coach. Als systemisch coach kijk ik naar het sociale DNA van een organisatie – of in dit geval van een werkgebied– de Zuidas. Welk relationeel weefsel is gezond? En waar storten mensen in? Waar loopt de informele werkcultuur spaak met de formele? En waar gaat de menselijke maat verloren in het behalen van het bedrijfsbelang? 

In dit systemisch onderzoeksproject ben ik op zoek naar de Ziel van de Zuidas. In een estafette nodig ik mensen op persoonlijke titel uit voor een kort gesprek over de werkcultuur en de mens die op de Zuidas leeft. 

In deze aflevering verwelkom ik Saskia Schepers in mijn huiselijke coachkamer op de Zuidas.

Saskia, welkom! Leuk dat je er bent. Wat is jouw relatie met de Zuidas?

Ik werk hier vier dagen in de week als HR business consultant bij ABN Amro. En ik geef ook business yoga bij de bank.

En hoe lang werk je hier inmiddels?

Juni vorig jaar. En ik kom met de trein!

En als je dan zo hier bent, wat gaat er dan door je heen?

Licht. Blijheid. Trots als ik naar kantoor loop.

Een gebouw of een omgeving heeft vaak een bepaalde atmosfeer. Hoe zou jij de Zuidas in een aantal kernwoorden omschrijven?

Zakelijk. Professioneel. Ambitieus. Energiek. Kosmopolitisch. Imposant. Het is werelds maar aan de andere kant is het natuurlijk ook een bubbel. Ook een beetje een tegenstrijdigheid. Een stad in een stad. Dynamisch. Ambitieus. Alsof je in New York bent. Ik vind het een hele prettige vibe hebben. An sich tof om daar onderdeel van te zijn!

En als we dan de mens op de Zuidas zouden beschrijven, de typische Zuidasser, heb jij ook een poppetje uitgezocht?

Ja, ik heb een poppetje uitgezocht. Het is ook natuurlijk toen ik hier ging werken [dat] mensen zeiden: “Oh jee”, weet je, “dat soort mensen!” En “dat soort mensen” is natuurlijk ook wel dit. Dit is de zelfgekroonde koning. Je kunt je natuurlijk als je in die bubbel leeft, ook wel een beetje vergissen wat nou eigenlijk je rol is in de maatschappij of wat voor persoon je bent. Dus dit is ook een beetje het beeld dat mensen er, denk ik, bij hebben. En die kom ik ook zeker tegen!

En wat herken je dan daarin?

Een zelfverheerlijking! Zelfingenomen. Met zijn eigen mantel. Kijk mij eens even goed bezig zijn! De regels zijn voor ándere mensen. En voor míj geldt iets niet of anders. Het is te grappig om deze erbij te pakken. Maar het is niet het merendeel van de mensen. Ik had ook een andere uitgezocht omdat ik dacht “Ja, de meeste mensen waar ik mee werk en die ik tegenkom, dat zijn mensen die, net als ik, gewoon in een professionele omgeving willen werken, zich willen ontwikkelen.” Dat is natuurlijk echt iets wat je hier hebt. Een bepaald soort omgeving met allerlei typen bedrijven. Ik denk dat een heleboel mensen daar ook voor gaan – voor de inhoud van hun werk.

En hoe zou je ‘m omschrijven als je ‘m zo ziet?

Zelfbewuste professional? Het zijn gewoon het merendeel van de mensen. Goedwillende, samenwerkende mensen. Die er gewoon het beste van maken!

En wat is de verhouding tussen die twee?

Ik denk 90-10%. En als ik hier zo rondloop denk ik dat het misschien 70-30% is?

En als we dan kijken naar de ziel van de Zuidas –je kan zeggen dat die eigenlijk in ons allemaal zit of dat we daar allemaal een stukje van kennen. Wat zie jij dat we op de Zuidas nog hebben te leren? Welke kwaliteit van leven zien wij hier over het hoofd?

Wat ik veel zie is dat het moeilijk is om bij jezelf te blijven. En dat dát juist nodig is. We hebben het heel veel over authenticiteit, maar dat is wel heel belangrijk! Want in een groep ga je toch vaak wel mee in werkdruk. Als iedereen om je heen als een gek werkt, is het makkelijk om daarin mee te gaan. En dan zit ik nog niet eens in een omgeving –zoals bij een consultancy bureau– waarin het up or out is. Daar voelen mensen natuurlijk helemáál die druk. Het lijkt me dan heel lastig om aan te geven: “Nou, deze sla ik even over. Ik moet even afschakelen. Ik heb nog iets anders. Ik ga naar huis. Of ik ga lunchwandelen.” Of “Ik heb even rust nodig.” Ik zit zelf best in een extraverte omgeving. Ik ben zelf introvert. Dus ik moet echt wel voor mezelf zorgen. Zeggen: “Ik heb dit nu nodig om fris of effectief te blijven.” En als ik niet mijn agenda zou blokken, dan kun je dag en nacht doorwerken. Dan zou ik mezelf óók verliezen. En dat is misschien niet iedereen gegeven om die grenzen aan te geven. Het is ook werk dat veel in je hoofd plaatsvindt. Vele vergaderingen. Een groot bedrijf betekent ingewikkelde besluitvormingsprocessen. Allerlei samenwerkingsverbanden waar je van afhankelijk bent. En diverse projecten die langs elkaar heen lopen. Dus wat ik de mensen gun is ook om –als het spannend wordt– dicht bij zichzelf, in hun lijf, te blijven. Door sport of meditatie. Als je hoog ademt, dan activeer je het sympatisch systeem, waardoor je eigenlijk meer het fight en flight systeem activeert. Buikademhaling [daarentegen] via je parasympatisch systeem, dat is “rest and digest”. En dat zul je zelf moeten inbouwen. Het zit niet vanzelfsprekend in je werkdag. Dus echt verbinding tussen het hoofd en het hart of het lijf. Dat is iets wat ik de mensen wel zou gunnen.

En als we dan kijken op de Zuidas, wat heeft de mens hier wél al begrepen van die reis naar bewustzijn?

Het feit dat er wel ruimte is voor yoga en meditatie bijvoorbeeld. Dat is allang uit die hele spirituele sfeer. Mensen hebben echt wel in de gaten dat dat nodig is om productief te blijven. Dus ik denk dat dat bewustzijn, dat dat er wel is. Business yoga – ze staan ervoor open. En dan merk je ook dat daar animo voor is. En dat mensen toch ook best uit hun comfort zone worden gehaald en daar toch wel in meegaan. Die stap is er al wel!

En als we dan kijken naar de zelfgekroonde koningen, wat hebben zij nog te leren?

Meer nuchterheid. Dat je je realiseert dat je het met elkaar moet doen. Dat ze niet meer in die bubbel leven. Ik denk ook dat er meer verbinding is dan ze denken! En misschien ook –en dat zie ik ook weleens hoor– een beetje zelfspot. Dat is ook wel eens goed. Dat gun ik meer mensen. Dat je een gewoon wat breder perspectief krijgt op de maatschappij.

En waardoor komt die vernauwing dan?

Waar je mee omgaat, raak je mee besmet. Als je natuurlijk alleen maar in een omgeving zit met allemaal dezelfde soort studie-achtergrond en hetzelfde soort werk, dan heb je soms niet meer in de gaten dat je steeds meer op elkaar begint te lijken. En dat is natuurlijk wat er gebeurt in een cultuur. Als je ergens te lang inzit, dan heb je niet meer zo in de gaten wat jou nog onderscheidt van de omgeving. Ik vind het fijn om elke keer een frisse blik te kunnen meebrengen. Dat verlies je natuurlijk als je ergens heel lang in een soort zelfde soort omgeving zit.

En wat hebben de zelfgekroonde koningen wél begrepen?

Dat tijden wel veranderen. De hele financiële sector is natuurlijk wel in een heel ander soort vaarwater gekomen. Toen ik bij een bank ging werken, had iedereen daar een mening over: “Oh jeej, een bank.” En zeker sinds de crisis vinden mensen daar wat van. Wil je daar wel werken met een omgeving die misschien ellende heeft veroorzaakt? Mensen hebben er echt die nasmaak er nog wel bij, wat heel wat betekent voor de positie van zo’n organisatie in de maatschappij.

En hoe zit het met de meerderheid, wat heeft die wel al begrepen?

Dat die wel open staan voor verandering. Wij zijn nu steeds meer agile gaan werken. Op andere manieren samenwerkingsverbanden aangegaan. Dat ze wel weer de vleugels uitslaan naar buiten. Minder naar binnen gericht zijn. Meer zien wat er om ons heen gebeurt en wat dat betekent voor je eigen positie.

En waar zijn we goed in op de Zuidas? Wat kunnen we hier goed?

Daadkracht. Een bepaalde ambitie. Er zit gewoon energie. En met energie kun je ook dingen bereiken!

En als we dan zo het gesprek samenvatten over de ziel van de Zuidas, wat kunnen we daar dan over zeggen?

Dat het niet één ding is. Dat het een samensmelting is van allerlei soorten mensen en culturen. Maar wat voor míj de ziel is, ja, toch wel, een hele energieke vibe. Ik word daar heel blij van! Ik merk gewoon dat dat voor mij –overall– het gevoel is wat ik ook elke dag mee naar huis neem. Okay. Het geeft me ook weer drive. Ik heb echt wel een behoorlijke drive van mezelf, maar dit werkt wel versterkend. Okay. “Oh ja, ja, ik ga weer knallen!” Dat.

En dan heb ik nog één vraag. Aan wie zou je het stokje willen overdragen?

Ik zou het stokje willen overdragen aan Hajo de Boer. Die werkt hier langer en heeft heel veel reorganisaties begeleid. Hij kan heel goed observeren. Hij is nieuwsgierig. Hij is gewoon een leuke collega!

Nou, ik ben benieuwd!

WIL JE MEEDOEN?

Ben je uitgenodigd? Heb je interesse om te sponsoren? Bekijk en download onder meer informatie.

MEER WETEN?

E-mail me op oscar@westravanholthe.com of bel en/of whatsapp me direct op +31 (0) 616261381.